Książka stanowi znakomity podręcznik archeologii osadnictwa, czyli dyscypliny, której celem - według autora - jest "całościowe badanie zasiedlonych krajobrazów". Jankuhn w uporządkowany sposób pokazuje, jak należy wykorzystać wyniki badań humanistycznych, a przede wszystkim przyrodniczych do zbudowania spójnego obrazu krajobrazu kulturalnego. Trafnie więc podsumowuje w posłowiu Heiko Steuer: "Zgodnie z jego archeologiczno - osadniczą metodą należało wyjść poza osadę i ogarnąć jej przestrzeń gospodarczą oraz środowisko naturalne, które zostało przez człowieka opanowane i przekształcone. Badania obejmują - oprócz osad, cmentarzysk, ośrodków kultowych i miejsc przeróbki surowca - także najrozmaitsze naturalne przestrzenie użytkowe, jak np. miejsca pozyskiwania surowców. Osady oznaczają przy tym nie tylko wsie, ale i grody i miasta wraz z otoczeniem, w którym były osadzone". Jednocześnie Jankuhn wskazuje, że wyniki badań archeologiczno - osadniczych dostarczają danych dla historyków gospodarki, badaczy problematyki struktur społecznych czy zagadnień grup etnicznych. Książka więc zapewne zainteresuje nie tylko archeologów czy historyków mediewistów.