Skrypt przedstawia podstawowe ćwiczenia laboratoryjne z metod analizy
chemicznej, takich jak alkacymetria, kompleksometria, wymiana jonowa
oraz analiza strąceniowa i wagowa. Przeznaczony jest dla studentów
kierunku Technologia Chemiczna do przedmiotu "laboratorium analizy
ilościowej".
Spis treści
Przedmowa
I. ZAGADNIENIA OGÓLNE1. Podstawowe pojęcia
2. Sprzęt laboratoryjny stosowany w pracowni analizy ilościowej oraz zasady jego użycia
2.1. Naczynia miarowe
2.2. Naczynia szklane i sprzęt pomocniczy
2.3. Wagi i zasady ważenia
3. Odczynniki stosowane w pracowni analizy ilościowej i charakterystyka zagrożeń
3.1. Charakterystyka najczęściej stosowanych odczynników analitycznych
3.2. Symbole zagrożeń – piktogramy
3.3. Symbole literowe zagrożeń R i bezpieczeństwa S
4. Instrukcja bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązująca w pracowni analizy ilościowej
5. Regulamin pracowni analizy ilościowej
II. METODY ANALITYCZNE1. Alkacymetria
1.1. Zagadnienia do opracowania
1.2. Ćwiczenia
1.2.1. Przygotowanie 1 L roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 0,2 mol/L
1.2.2. Sprawdzanie obecności węglanów w sporządzonym roztworze wodorotlenku sodu
1.2.3. Nastawianie miana roztworu wodorotlenku sodu na wodoroftalan potasu
1.2.4. Alkalimetryczne oznaczanie kwasu octowego wobec fenoloftaleiny
1.3. Ćwiczenia dodatkowe
1.3.1. Przygotowanie 1 L roztworu kwasu chlorowodorowego o stężeniu 0,2 mol/L
1.3.2. Mianowanie roztworu kwasu chlorowodorowego o stężeniu około 0,2 mol/L na odważki węglanu disodu wobec oranżu metylowego
1.3.3. Mianowanie roztworu wodorotlenku sodu na roztwór kwasu chlorowodorowego o znanym stężeniu wobec oranżu metylowego
2. Kompleksometria i analiza strąceniowa
2.1. Zagadnienia do opracowania
2.2. Ćwiczenia
2.2.1. Mianowanie roztworu EDTA o stężeniu około 0,01 mol/L na roztwór cynku lub magnezu o stężeniu 0,0100 mol/L wobec czerni eriochromowej T
2.2.2. Kompleksometryczne oznaczanie magnezu po oddzieleniu od jonów fosforanowych(V) na silnie zasadowym anionicie
2.2.3. Jednoczesne nastawianie miana roztworu tiocyjanianu potasu o stężeniu około 0,1 mol/L i roztworu azotanu(V) srebra o stężeniu około 0,2 mol/L na roztwór wzorcowy chlorku sodu
2.2.4. Argentometryczne oznaczanie jonów chlorkowych metodą Volharda
2.3. Ćwiczenia dodatkowe
2.3.1. Nastawianie miana roztworu azotanu(V) srebra o stężeniu około 0,02 mol/L na roztwór wzorcowy chlorku sodu o stężeniu 0,0200 mol/L
2.3.2. Argentometryczne oznaczanie jonów chlorkowych metodą Mohra
3. Redoksometria
3.1. Zagadnienia do opracowania
3.2. Ćwiczenia
3.2.1. Mianowanie roztworu manganianu(VII) potasu o stężeniu około 0,02 mol/L na odważki szczawianu sodu
3.2.2. Pośrednie manganometryczne oznaczanie wapnia
3.2.3. Nastawianie miana roztworu tiosiarczanu sodu na wzorcowy roztwór bromianu(V) potasu o stężeniu 0,0167 mol/L
3.2.4. Oznaczanie fenolu metodą bromiano-jodometryczną
3.3. Ćwiczenie dodatkowe
3.3.1. Manganometryczne oznaczanie nadtlenku wodoru
4. Analiza wagowa
4.1. Zagadnienia do opracowania
4.2. Ćwiczenie
4.2.1. Strąceniowe oddzielanie jonów niklu od jonów żelaza za pomocą dimetyloglioksymu przy maskowaniu Fe(III) winianami
4.3. Ćwiczenie dodatkowe
4.3.1. Strąceniowe oddzielanie jonów żelaza od jonów niklu przy użyciu buforu octanowego.
Literatura